Verhalen

Hoe UW de wereld werd van Ismael

Ismael kwam binnen bij UW en had op zijn eerste dag maar één gedachte: dit is niks voor mij. Hij schrok en wilde meteen weer weg. Maar hij bleef en nu is UW zijn wereld. Hoe dat kan? hij vertelt het zelf.

Via de gemeente kwam Ismael bij UW terecht. Zijn contactpersoon Elvira gaf hem het laatste zetje. ‘Ismael, probeer het even, doe dit als laatste stap en ik hoop dat het je gaat lukken.’ En dat deed hij. Zijn eerste dag was lastig, maar hij gaf het een kans. Nu is hij verantwoordelijk voor toezicht en veiligheid bij UW. Een rol die hem op het lijf geschreven is.

De persoon waar niemand meer zonder kan

Zijn collega’s weten hem altijd te vinden als er iets aan de hand is, want Ismael lost het op. Het klinkt dan al snel: ‘loop maar even naar Issie, die lost het wel op.’ Dat zegt genoeg en we kunnen hem voor geen goud meer missen.

Hij heeft zijn plek gevonden en dat is te merken. Ismael is zichzelf, doet wat hij leuk vindt en krijgt er elke dag energie van. Mooier kan werk niet zijn.