“Met UW kom ik verder dan alleen”

André de Ruiter (56) werkt sinds september 2018 bij Colbrand, resultaat van zijn deelname aan het UW-project Maatwerk. Hij werkt er aan de productie van de bekende roze en blauwe geboortemuisjes van… De Ruijter. “Ik ben van de arme tak”, grijnst André. Na jaren een zwervend bestaan geleid te hebben, heeft hij zijn leven weer op orde.

2009 en 2010 waren rampjaren voor André. Hij verloor zijn werk in Roosendaal door inkrimping en later dat jaar verdween zijn toenmalige vriendin met hun pasgeboren zoontje. “Ik kon het huis met die lege babykamer niet verdragen en heb impulsief de huur opgezegd”, vertelt hij. “Ik woonde in Bergen op Zoom en ben vertrokken naar mijn geboorteplaats Gorinchem om een nieuw leven te beginnen. Omdat ik geen binding meer had met Gorinchem, kwam ik niet in aanmerking voor een woning en ook niet voor een uitkering, daar had ik even niet aan gedacht. Toen begon mijn zwervende leven.”

Overleven

Begin 2010 kwam zijn nieuwe vriendin, die hij kort ervoor had leren kennen, om het leven bij een auto-ongeluk. “Toen stortte de wereld helemaal in elkaar”, aldus André. “Van dat jaar ben ik veel kwijt, het was overleven. Uiteindelijk ben ik tot september 2014 zwervende geweest. Ik heb het hele land gezien, van Bergen op Zoom tot Leeuwarden. In die periode heb ik veel steun gehad van familie, kennissen en vrienden. Maar ik heb ook veel buiten geslapen en bij de nachtopvang.”

In 2014 kwam André via een vriendin in contact met Emmaus, een woon-werkgemeenschap in Haarzuilens. “Ik was er aan toe om mijn leven weer op poten te zetten. Gelukkig kon ik bij Emmaus komen wonen en ik deed vrijwilligerswerk in hun kringloopwinkel. In die periode van twee jaar is alles uitgezocht en geregeld, ook mijn schulden met hulp van Stadsgeldbeheer.” Na twee jaar kon André in Utrecht een woning krijgen in een begeleid-wonen-project van de Tussenvoorziening, een organisatie die zich inzet voor dak- en thuislozen. “Daar woon ik nog steeds met heel veel plezier.”

Openheid

In juli 2018 is hij via zijn begeleidster van de Tussenvoorziening en de gemeente Utrecht bij UW aangemeld voor het werkproject Maatwerk. “Ik heb een gesprek gehad met consulent Wilco de Lange en heb daarna twee maanden vooral verpakkingswerk gedaan op een afdeling bij UW. Ik ben een doener en pakte alles op wat er moest gebeuren, ik had een lekkere vrije rol. Via Wilco en consulent Paul Bras kon ik op sollicitatiegesprek komen bij Colbrand. Ik heb toen mijn verhaal verteld, ook over mijn beperkingen die ik heb overgehouden van een bedrijfsongeval in 1996. Want ik heb geleerd dat openheid gewoon het beste is, dan kan er daarna nooit een lijk uit de kast vallen. Wat denk je…? Ik kon de volgende dag beginnen!”

André werkt bij Colbrand in een drieploegendienst. “Dat vind ik heerlijk!” zegt hij. Hij spreekt regelmatig met zijn UW-jobcoach. “Dan praten we over hoe het gaat op het werk en over de vooruitzichten. In oktober is mijn vader overleden en toen ging het in de communicatie fout met het bedrijf. Gelukkig kreeg ik een herkansing nadat mijn jobcoach mee was gegaan voor een gesprek. Daardoor heb ik nog steeds werk. Gezien mijn beperkingen en mijn leeftijd was UW een van de weinige kansen om nog aan betaald werk te komen, zo realistisch moet je zijn. Met UW kom ik verder dan alleen.”

Supertrots

“Ik ben supertrots dat ik het heb gered. Daarom geef ik ook regelmatig interviews. Ik wil laten zien dat je je vanuit de goot weer terug kunt knokken. Sinds januari van dit jaar ben ik schuldenvrij, dat is samen met het hebben van werk een belangrijke stap. Mijn grote hobby’s zijn fotograferen en gedichten schrijven, daar kan ik heel veel in kwijt.”

André heeft goed contact met zijn twee volwassen kinderen uit een eerder huwelijk en zijn vier kleindochters. Ook zijn jongste zoon ziet hij regelmatig. “Ik hoorde pas op de radio iemand zeggen: ‘We moeten de komende jaren stabiliseren.’ Nou, dat is ook mijn motto”, zegt hij lachend.

Deel op facebook

Deel op Twitter